maandag 26 augustus 2013

hoe het allemaal begonnen is...

Ergens in 2010... Katrien kwam thuis van haar werk. Ze had een artikeltje uit de metro gescheurd dat ze wel interessant vond en dat ze Toon ook wel eens wilde laten lezen. Ze herinnert zich dat ze nog even getwijfeld heeft : ‘Zou hij niet onmiddellijk ‘ah ja, tof’-reagerend het ‘op het kastje leggen’ ;-). Het ging over een Brusselse advocaat die met zijn vrouw en hun twee kinderen hadden beslist hun hectisch rush-leven even achter zich te laten. Ze vertrokken met twee kinderen, 6 en 8 jaar op dat moment, vanuit Brussel - te voet - met twee ezels voor de bagage - richting Zuiden. Drie jaar zijn ze onderweg geweest: Brussel- Portugal. (voor geïnteresseerden http://www.classesdeterre.com/ - er is ook een boek van maar het is in (moeilijk) poëtisch Frans geschreven – als je het wil lenen, wij hebben het liggen.).

Luka was op dat moment om en bij de 2,5jaar en Twan een half jaar. En wat volgde (ook een beetje tegen Katrien’s verwachting in)… Toon stopte niet meer met spreken over ‘ezels’... En van het één kwam het ander. Wat zij deden sprak ons aan maar dat was praktisch onhaalbaar op dat ogenblik met een paar- maanden-oude baby. Daarom beslisten we: laten we ons alvast iets doen op korte termijn. Het leven is al zo kort en wie weet wat gebeurt er morgen… En al vrij snel kwamen de concrete plannen om drie maanden (ouderschaps)verlof te nemen en te fietsen door Frankrijk. Dat ogenblik was trouwens een moeilijke periode… moeilijke momenten die je achteraf vaak snel vergeet he ;-). Vooral de slapeloze nachten met de kinderen hadden Katrien fysisch leeggezogen. Katrien is ook even thuis geweest daardoor maar achteraf gezien was niet het ‘thuiszijn’ maar was het de fietstocht die haar er weer volledig bovenop bracht: fysisch bezig zijn, op het ritme van ons ge-vieren, buiten leven, de natuur, een goed boek, inspirerende ontmoetingen,… Het was fan-tastisch! En Frankrijk is: mooi! We zijn in Montelimar vertrokken en tot aan de Middelandse Zee gefietst, daarna ging het weer richting Brussel (2000 km, rustig tempo, want Toon had 60 kg extra en Katrien 30 kg ; gemiddeld was het 50km elke twee dagen). Zie foto.


Onze fietsreis in 2011: Toon trekt de fietskar met Luka&Twan; Katrien trekt de bagagekar







 
Meer foto's fietsreis 2011 (Z-Frankrijk - Brussel)









Dat was onze eerste grote fietstocht in 2011. Eens terug in Schaarbeek begon het natuurlijk snel opnieuw te knagen. What would be next? Een ander project in ons leven of een ‘wereldreis’, of … ?  Het was even bakkeleien tussen ons om scherp te krijgen wat we echt wilden en wat de ‘fit’ was voor ons beiden. Het werd een ‘sabbatjaar’.
 
Er waren een aantal zaken die het verhaal die richting op stuurden. Voor Katrien gaf het verhaal van Pieter de doorslag. Even samenvatten. Pieter is de tweede oudste broer (van de zes in totaal), hij is getrouwd met Mieke, samen hebben ze drie dochters. Pieter en Mieke zijn nogal sociaal actief in hun dorp en school, zeker nu hun dochters de vleugels uitslaan en de rust langzaam terugkeert in hun thuis in Aalbeke (Kortrijk). Edoch, rond kerstmis 2012 kreeg Pieter te horen dat hij een agressieve tumor heeft op de pancreas (geen pancreas-kanker maar NET-tumor). Slecht nieuws, zoveel was duidelijk. Allerlei gevoelens kwamen bij ons op: ongeloof, verdriet, gevoelens van machteloosheid… het zette ons ook met de twee voeten op de grond. Het leven heeft meer verbeelding dan je denkt. … ‘geniet van alles wat je onderneemt’ schreef hij in een mail naar de familiehet zinnetje siddert na. Het zinnetje blijft na-sidderen… Pieter en Mieke hebben trouwens een blog http://miekeenpieter.blogspot.be/. Hun plan was al lang om te voet vanuit Aalbeke  naar Santiago de Compostella te stappen (start op hun 30ste huwelijksverjaardag(!) op 9 juli’13). Nu stond het plots op de helling. Maar ze startten toch (besluit genomen in een mini-conclaaf meldden ze, met een 2/3de meerderheid, de derde in de noemer is de dokter).
Hun verhaal inspireert ons, het ontroert, doet nadenken en geeft energie.  Je moet de blog lezen om te weten wat we bedoelen: open en authentiek. 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten