we zijn in Andalousie, en ook in de provincie Huelva waar we de winter voor een groot deel zullen overbruggen (alhoewel van winter nog geen sprake is hier, integendeel).Voor zij die ons verhaal nog niet zo goed kennen. In Aroche, Andalousie, tegen de Portugese grens, verblijven we dus enkele maanden. En we kijken er enorm naar uit! We kijken ook uit naar de ontmoeting met Ana en Marco, de eigenaars van het verblijf waar we zullen verblijven en ook interessante mensen, zo lijkt het toch op zijn minst.
Vandaag hebben we een rustdag in Fuenteheridos, zo n 35 km van Aroche, op camping 'el madronal', een aanrader! rustig, natuur, weg van een grote weg, een groot terrein waar ze zo n 300 jaar geleden heel veel kastanjebomen hebben aangeplant en wat nu resulteert in efteling-sprekende-bomen (ja, saar, twan spreekt nog elke dag van dat bezoek samen met Floor!). Op deze camping kwamen we heel toevallig ook Francois tegen, een fransman die 20 jaar in belgie heeft gewoond en nu in Fuenteheridos. We hadden een heel fijn gesprek met hem. Hij begon ook meteen over Ana en Marco en de aankomst in Aroche, de zin en de goesting steeg nog meer dan ze al was! We hopen alvast Francois, zijn vrouw Marie (en 5 kinderen) hier nog te mogen ontmoeten wat wellicht wel zo zal zijn.
De voorbije week hebben we veel gefietst. De route van Salamanca tot Zafra volgden we langs de 'via de la plata', de pelgrimroute van Sevilla tot Santiago de Compostella. Dat was vooral leuk omdat we ons zo wat meer verbonden voelden met Pieter en Mieke en ook omdat we een aantal keer in een albergue hebben overnacht waar we hele leuke gesprekken hadden met toffe en wijze mensen.
En dan nog even terug naar ons vorig berichtje. We vertelden dat we daar zouden overnachten op het zeer aantrekkelijk groen grasveldje naast de kerk. Dat deden we ook. s Nachts echter om 0.30h startte daar echter een mega sproeisysteem (om het gras dus zo mooi groen te houden). Ja, HAHA. Mama en papa lagen 2 uur wakker, de tent kreeg een regentest om u tegen te zeggen. Gelukkig bleven wij en het materiaal droog. maar ja, het was wel goeie grap.
En verder, Luka en Twan amuseren zich heel goed. Vandaag bouwden ze een wigwamtent met bamboestokken en kastanjes en rozemarijn.. Het is ook mooi om zien hoe Twan zich aanpast aan de situatie van 1 been in het gips maar toegegeven, we tellen ook een beetje af tot hij er weer uit kan, nog 1 weekje te gaan..
Lieve groet van ons allen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten