Aroche

Zaterdag zijn we in Aroche gearriveerd. Het was een verrassende rit. Aangekomen in het dorp vroegen we waar Ana en Marco woonden. Het was duidelijk dat iedereen hen  kende! We waren al in de wolken van het gezellige witte dorpje bovenop een rots. Maar we moesten nog 3 km verder. Het was deels op de fiets maar vooral naast de fiets, de weg liet ons het niet toe (te rotserig vooral maar ook te stijl op bepaalde stukken) maar we werden steeds meer verwonderd waar de tocht ons naartoe leidde. Toon zei me dat hij een Rwandagevoel had, dat gevoel had ik net hetzelfde maar dan over Haiti (Haiti in de bergen op zijn mooist). En nog leuk om horen. Ana deed 9 maanden stage in Cite Soleil in Port-au-Prince en haar beste vriendin is Marlene Dorcena en Marc heeft ook nog een nonkel die scheutist was aldaar... leuke connectie alweer.

En dan Aroche. We hadden een huisje verwacht op de boerenbuiten. En dat is het hier ook, het echte echte platteland hier. Maar het is echt meer. Het is hier adembenemend mooi. Het is een droom! We zijn echt zooo dankbaar dat we dit mogen meemaken. We zien het leven hier dan ook helemaal zitten. Het is very basic, alles is gericht op buiten-leven, het drinkwater gaan we halen met de ezel, het douchen samen met de kids neemt een paar uur in beslag, zeker als je je water eerst wil verwarmen op het vuur.
De eerste dagen waren dus super. We werden hier ook als koningen ontvangen met lekker eten, fijne gesprekken. Er waren ook nog bezoekers, hele aangename mensen waar we al veel fijne gesprekken mee hadden. Er was ook een 7-jarig vriendje Sevilla bij voor Luka, Ramon, ze hebben zich reuze geamuseerd.

Lieve groet aan allen
Kqtrien Toon Luka en Twan